Ik denk niet dat u hier iedere dag bij stilstaat. Maar alles wat u waarneemt is in feite een illusie die uw hersenen u letterlijk tussen uw oren laten zien of zelfs voelen. Uw ogen zijn in feite niets meer dan 2 antennes die straling opvangen, de hersenen verwerken deze straling naar zichtbaar beeld. Maar de afbeeldingen of beelden die u ziet zijn letterlijk een illusie van de hersenen. Alles wat u ziet of denkt te zien ziet u letterlijk tussen uw oren. Dus hoe groot het universum dan ook mag lijken, het hele universum wat u ziet bevindt zich tussen de oren. Een knappe psychiater die dat er nog uitkrijgt. 
Gaan we nu Immanuel Kant herhalen in zijn Copernicaanse wending? De dingen richten zich vnl. naar de geest en niet andersom. Maar Kant-lezer Albert Einstein wist dat ook al om vervolgens te stellen dat hij zich niet bezig hield met waarheid en dat de uitgangspunten onder zijn theorie provisorisch zijn. So what is your problem? Ooit heb ik “Speciale relativiteitstheorie” van A.P. French doorwrocht – Mensch, bin ich belesen, hee – en ben wijs genoeg om jouw creativiteit over te laten aan echte natuurkundigen.
Als alles een illusie is, wat stelt dan eigenlijk een illusie nog voor?
Probeer de waarheid van de illusie te ontdekken, en dan blijkt te illusie echt te zijn..
Ik vermoed dat je dit hier neergezet hebt als een soort rechtvaardiging waarom jouw theorie niet aan waarnemingen hoeft te voldoen. Is dat zo?