Wetenschap begint steeds meer op een extremistisch geloof te lijken..

Voor de wetenschap is de tijdsdimensie louter een wiskundige dimensie. Ik probeer een stapje verder te gaan en vermoed dat de tijdsdimensie wel degelijk ook een zichtbare dimensie is. Dit vergt wel een andere manier van kijken naar de werkelijkheid maar helaas wordt een andere manier van kijken voor namelijk gezien als een soort van geloof.

Op zich is dat een aardig punt aangaande de discussie. Zonder ander geloof ontstaat er namelijk geen vernieuwing in de wetenschap. Voor vernieuwing moet een wetenschapper namelijk wel in staat zijn om van zijn geloof af te stappen. Wat de wetenschap ziet als een bewijs is in feite niets anders dan “de dat dan toe meest aannemelijke verklaring” voor iets. Als we kijken naar het verleden waarin men nog dacht dat de aarde plat was dan moest er eerst iemand opstaan met de veronderstelling en het geloof dat het anders was. Men had nooit kunnen bewijzen dat de aarde rond was indien er niet eerst mensen opstonden die niet geloofde dat de aarde plat was.  Bewijzen kon toen nog niet direct, er bestond dus eerst een groep gelovigen die veronderstelden dat de aarde rond was. Waren deze gelovigen “in een ronde aarde” dan charlatans omdat ze anders dachten. Werden de gelovigen in een ronde aarde ook niet eerst uitgelachen toen zij hun ideeen wellicht probeerde te delen in een plaatselijke kroeg? Niet elke discussie die in het verleden werd gevoerd is ook op papier gezet. Ik kan me goed voorstellen dat er menig discussie gevoerd is over een ronde aarde voordat men hier in de wetenschap serieus over ging nadenken.  Toen het algemene idee van een platte aarde als vanzelfsprekend werd gezien werden de pioniers die anders dachten weggezet als ketters of wellicht krankzinnig. Het is dan grappig om de constateren dat we nu in het jaar 2011 nog geen steek zijn veranderd. Ook nu is een ander idee over de werkelijkheid waarin wij ons bevinden niet gewenst. Men moet eerst “aannemen” dat de wetenschap het tot op heden juist heeft voordat je verder mag gaan.

Een iets recenter voorbeeld is op dit moment het Higgs deeltje waar men naarstig op zoek naar is. Dit deeltje is nog steeds niet gevonden en bestaat wellicht niet eens. Toch heeft men voor vele miljarden een deeltjesversneller gebouwd in de hoop dit deeltje te vinden. Of het deeltje wel of niet bestaat is niet zeker. Men geloofd wel dat dit deeltje bestaat, maar zeker weten doet men niet. Je zou het CERN kunnen beschouwen als een kathedraal waarin de wetenschap hun geloof trachten te bevestigen. Het CERN is gebouwd omdat men gelooft in het Higgs deeltje en niet omdat het ook zeker bestaat.

Bewijzen uit het verleden zijn geen bewijzen voor de toekomst. En ieder bewijs kan wankelen zodra men geen geloof meer heeft in het bewijs.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: