Wakker worden in de tijdsdimensie..

Daar waar de wetenschap het heeft over de maximale snelheid in de natuur of het universum, het is natuurlijk allemaal natuurkunde, daar beweer ik dat we op een totaal verkeerde wijze naar licht of anders gezegd naar fotonen kijken. Als ik het kort zou omschrijven dan is licht het beeld wat wij observeren altijd van vervlogen tijden. Alles wat we zien heeft namelijk al plaatsgevonden op het moment dat wij het waarnemen.

Je zou dit ook wel de traagheid van licht kunnen noemen. De lichtsnelheid wordt gemeten als bijna 300.000km/s en het duurt dan ook 1 seconde voordat wij kunnen zien wat er werkelijk op 300.000km gebeurd. Stel je hierbij voor dat een persoon met 10m/s over het maanoppervlak rijdt ( op zo’n 300.000km afstand) , dat waar wij hem “nu” zien rijden hij dan in werkelijkheid al zo’n 10 meter verder is. Wat we zien is dus een vertraagde versie van de werkelijkheid. Dat wil niet zeggen dat we hem trager zien rijden, ik bedoel hiermee te zeggen dat we hem waarnemen op de plaats waar hij in het verleden was. We nemen dus als het ware altijd de geschiedenis waar. En dat kan de geschiedenis van 5 jaar gelden zijn op een afstand van 5 lichtjaar, maar dat is ook de korte geschiedenis van alles wat iets dichterbij is. Als we erg nauwkeurig zouden kijken dan neemt u zelfs iemand die naast u staat waar met een heel klein tijdsverschil. Alles om u heen is als het ware een fractie ouder of meer dan dat u werkelijk denkt te zien. We kijken continu naar de geschiedenis.

We kijken dus eigenlijk de geschiedenis in met een teruglopende tijd van 1 seconde per 300.000km. Wat we zien op 300.000km afstand was een werkelijkheid één seconde geleden, en wat we zien op 600.000km afstand was 2 seconde geleden werkelijkheid. Dit kunnen we op deze manier voortzetten totdat we over afstanden van lichtjaren spreken waarbij een gebeurtenis die we zien op  1 lichtjaar afstand ook één jaar geleden plaats vond etc..

De dingen die ik nu doe, zoals het schrijven van deze tekst, zult u ook pas kunnen lezen nadat ik dit geschreven heb. Ten opzichte van “mijzelf” ontvangt u mijn tekst pas in de toekomst. Het zal in ieder geval later zijn dan 6 September 2011 om 14.12u. Daar in tegen, als u mijn bericht leest dan is dat voor u informatie uit het verleden. Ik neem aan dat het tijdstip 6 September 2011 om 14.12u voor u in het verleden ligt.

Door iets te schrijven of te doen laat ik letterlijk mijn sporen na in de ruimtetijd. En door iets te lezen of te zien ontvangt u letterlijk informatie uit het verleden. Het enige wat voor u niet tot het verleden hoort dat bent u zelf. 🙂 Dat is toch goed nieuws?

De volgende stap die we nu kunnen  zetten is als volgt,

U heeft mijn tekst gelezen en besluit om daarop te reageren. Op het moment dat u uw reactie bedenkt en schrijft is dat voor mij nog toekomst. Nadat u uw reactie heeft verstuurd zal ik deze op een “later” tijdstip lezen. Zodra ik uw reactie lees is dat informatie uit het verleden. Het was immer immers al geschreven “voordat” ik het kon lezen.

Ik hoop dat bovenstaande een beetje duidelijk is geschreven en dat u de logica hierin kunt ontdekken. We zijn in ons dagelijks bestaan nauwelijks bewust van de speeltuin van ruimtetijd. Maar letterlijk gezien staat hier dat wie de bal kaatst dat hij of zij hem terug kan verwachten. Dit is zowel in positieve zin waar maar ook in negatieve zin. Als ik “nu”iets doe, dan verdwijnt deze actie t.o.v. mijzelf in het verleden. Wat ik nu doe is over een klein ogenblik immers iets wat “gedaan” is. Wat ik echter heb gedaan verdwijnt niet zomaar in het verleden. Ik kan namelijk een reactie verwachten op wat ik “nu” gedaan zou hebben. Ik krijg dus bij alles wat ik gedaan zou hebben een mogelijke reactie in de toekomst. Op z’n eenvoudigst gezegd, ik kan een reactie verwachten in de nabije toekomst op een stuk tekst die voor u in het verleden is geschreven.  En dat dit positief of negatief zou uitvallen heb ik in redelijke mate zelf in de hand. Wel.. dat hoop ik dan maar 😉

En wat de lichttraagheid betreft, ik vermoed dat licht zelf geen snelheid heeft maar slechts de sporen nalaat van vervlogen tijden. Ik denk dat de lichtsnelheid het absolute nulpunt in de ruimtetijd is. Dat zou betekenen dat licht met 0 kilometer per 0 seconde zou gaan. Een spoor zelf beweegt immers niet waar laat slechts zien waar eerder beweging was..

Zo, tot zover deze bijdrage vandaag die over één ogenblik alweer tot het verleden zal horen.. tot later!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: