Een eenvoudige verklaring voor de zwaartekracht.

Het zal u niet ontgaan zijn dat ik op mijn blog de stelling doe dat onze eigen plaatst in de ruimte het punt is waar vandaan het universum telkens verder uitdijt. Ik stel zelf dat het heden waarin u en ik ons bevinden de werkelijke grens van het universum is. Daar waar u nu zelf bent, vanuit die plaats creeërt  u zelf uw toekomst. Wat u zelf besluit om te doen wordt werkelijkheid, en dat wat u niet doet zal voor u dan ook nooit bestaan. Zo zal ik zelf wellicht nooit een vliegtuig besturen dus voor mij persoonlijk zal deze mogelijkheid dan ook louter een illusie blijven en nooit echt bestaan. Dat ik later vandaag ga spelen met m’n band is iets wat redelijk vaststaat voor de nabije toekomst. Maar voorlopig is het nog niet zo laat en is later vandaag nog toekomstmuziek. Letterlijk en figuurlijk. 😉

Het mag duidelijk zijn dat de toekomst nog niet bestaat. En om dit te verduidelijken, het is nu 2011. Het jaar 2020 bestaat “nu” ook nog niet. De dan aanwezige personen, waarvan vele nu nog geboren moeten worden, weten nog niet waar ze dan zullen zijn en wat ze in dat jaar zullen doen.

De volgende stelling die ik doe is dat de “ruimte” van het jaar 2020 ook nog niet bestaat. Het is tenslotte pas 2011, en als het jaar 2020 nog niet bestaat dan kan de ruimte van dat jaar ook nog niet bestaan. De ruimte en tijd van ieder moment in het universum bestaat telkens gelijktijdig. Ieder tijdstip heeft zijn eigen plaatst in de ruimte en iedere plaatst in de ruimte vertegenwoordig zijn eigen tijdstip.  U als persoon neemt steeds een deel waar van die vergane tijd en ruimte. Alles wat u “nu” ziet is feitelijk al gebeurd, u ziet enkel het verleden en nooit de toekomst. Zo leest u nu deze tekst ,die ik geschreven heb op 8-11-2011 op 9.00u in de ochtend, op dit moment en weet zeker dat het moment waarop ik dit schreef voor u in de verleden tijd ligt. Het tijdstip waarop u dit zult lezen bestaat op dit moment ( 9.00u) nog niet. Dat u daar nu wel bent beland is voor mij nog toekomstige en is dat dus een tijdstip wat op dit moment nog voor mij ligt. En mocht u reageren op dit stuk, zodra ik uw reactie lees is dan is dat een reactie die ten opzichte van mijzelf geschreven is in het verleden en zal ik dat ten opzichte van u in de toekomst lezen. Tot zover dit over de tijd en de toekomst die nog niet bestaat.

In de afbeelding zien we links het verleden en rechts de toekomst die nog voor ons ligt. Wij als persoon zitten als het ware precies tussen het verleden en de toekomst in. De grens tussen verleden en de toekomst is de plaatst waar wij zelf zijn.  We kunnen vanuit onze positie in het heden zelf een bepaalde kant op bewegen. Daar waar we zelf naartoe bewegen daar ontstaat telkens een nieuw stukje ruimte in de tijd. De plaatsen waar niets of niemand is zijn niet zichtbaar en bestaan eigenlijk niet. En met niets bedoel ik dan ook de afwezigheid van massa en alles wat daar enigszins op lijkt. Fotonen vallen daar zeker niet onder, die zijn volledig massaloos en ook tijd en ruimte ontbreken voor fotonen.

De afwezigheid van toekomstige tijd en ruimte is als het ware een vacuüm van tijd, ruimte en energie. De aanwezigheid van massa is hierbij te vergelijken met een hogere energie waarbij tijd en ruimte wel bestaan. Indien we de aanwezigheid van massa in de tijd en ruimte de waarde van 1 zouden toekennen, dan heeft de toekomst de waarde van 0. De toekomst is afwezig. Dit laatse zouden we kunnen vergelijken met een stofzuiger. Er heerst een overdruk en een onderdruk. De overdruk is het bestaan van massa in de ruimte en tijd en de onderdruk is de afwezigheid van ruimte en tijd. De overdruk wil gelijk worden aan de onderdruk of het is de onderdruk die gelijk wil worden aan de overdruk. Beide “krachten” willen elkaar opheffen en gelijk worden aan elkaar.

Het probleem is natuurlijk dat de toekomst altijd een seconde voor ons blijft liggen. Men zou dat nog exacter kunnen uitdrukken in plancktijd. De aanwezigheid van massa in de tijd genereert nu als het ware continu nieuwe tijd en ruimte door simpelweg te bestaan in de tijd en ruimte. De nieuwe tijd en ruimte die een massa genereert vervalt wel weer direct in onder andere zichtbaar licht wat hierbij ons laat zien wat eerder gebeurd is in de tijd. We zien dan ook enkel het verleden in fotonen maar nooit de toekomst.  Massa is als het ware een ruimtetijd generator die als enige brandstof de toekomst nodig heeft als energiebron. Bij het verbruiken van deze toekomstige tijd, en dat doen we als het ware allemaal door ouder te worden, vervalt een massa in straling.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: