Het tweelingparadox dilemma..

De tweelingparadox is in feite géén paradox omdat tijdsverschillen echt worden gemeten. Een reiziger zou daadwerkelijk jonger zijn bij terugkomst op aarde nadat hij een reis zou hebben gemaakt waarbij hij de lichtsnelheid zou hebben genaderd. De aardbewoner die al die tijd in “rust” was op aarde  zou dan ook daadwerkelijk meer verouderd zijn dan zijn broer die door zeer snel te reizen minder oud zou zijn geworden. En hoewel men het heeft over de vreemde dingen die gebeuren met de tijd zodra je versnelt of vertraagd, denk ik niet dat dit eigenlijk ter zake doet.

Bij een versnelling van 10m/s2 zou een persoon binnen 250 dagen al boven deze snelheid uitkomen. Aangezien wij op aarde dagelijks een zwaartekracht ondervinden van zo’n 10m/s2 zouden we zelfs kunnen stellen dat wij al eeuwen lang een versnelling  of vertraging ondergaan.

Maar laat ik het even heel duidelijk stellen, in theorie is het mogelijk dat wij als aardbewoners achterblijven en zo’n 10 jaar ouder worden terwijl een reiziger vertrekt vanaf de aarde en dat hij bij terugkomst slechts 1 seconde ouder zou zijn, op zijn eigen klok weliswaar. Want wij meten dat hij 10 jaar is weggeweest en hij zal zeggen dat hij slechts een seconde op reis is geweest en dat wij in een seconde tijd opeens erg snel oud zijn geworden.

De snelheid die de aarde zelf had bij zijn vertrek is onbekend, we weten enkel dat de aarde in beweging is. Het valt dan ook niet te bepalen ofdat de reiziger bij vertrek sneller of trager ging dan de aarde. We weten enkel dat hij een “andere” snelheid dan de aarde moest hebben omdat hij anders niet zou loskomen van de aarde.

Wat we ook weten is dat niemand sneller dan licht kan gaan. Een reiziger die 1 seconde meet op zijn eigen klok kan dan ook nooit meer dan 300.000km hebben afgelegd. Zou dat wel kunnen dan ging hij sneller dan licht en dat kan dus niet. Ook weten we dat de aarde altijd een bepaalde snelheid heeft, laten we zeggen dat de aarde zeer traag is en dat deze met 1km/s door het universum draait. Dat is zeer traag!  T.o.v. de Zon draaien we al met zo’n 33km/s dus ik kies bewust een lagere waarde.

Goed, de reiziger kan volgens zijn eigen klok nooit meer dan 300.000km hebben afgelegd, hij is tenslotte ook maar 1 seconde ouder geworden. Stel dat wij met 1km/s gingen. In een jaar zitten ruim 31.000.000 secondes. Wij als aardbewoners leggen dan ook ruim 31.000.000km af per jaar, na 10 jaar hebben wij dus ruim 300 miljoen km afgelegd en we hoeven er helemaal niets voor te doen. Bij terugkomst van de reiziger kunnen we elkaars maximaal afgelegde wegen vergelijken.

De reiziger ging gedurende 1 seconde met maximaal 300.000km/s en kan nooit meer dan 300.000km hebben afgelegd. Wij als aardbewoners zijn t.o.v. de reiziger veel sneller ouder geworden en hebben ook nog eens een dikke 300 miljoen km afgelegd.

Waarom stelt de wetenschap niet dat de reiziger in feite veel trager ging? Hij is in 1 seconde immers niet verder gekomen dan 300.000km. Wij als aardbewoners zijn in zijn seconde tijd zelf 10 jaar ouder geworden. En in onze 10 jaar is hij slechts 1 seconde verouderd. Wij zouden stellen dat hij stil heeft gestaan in de tijd.

Wat is er zo vreemd aan om te veronderstellen dat de ware lichtsnelheid eigenlijk het absolute nulpunt van tijd en beweging is?

 

Advertenties

2 Reacties op “Het tweelingparadox dilemma..

  1. JVS

    Ik vrees dat u toch echt de essentie van de relativiteitstheorie mist, en hierdoor telkens tegen schijnbare inconsistenties van deze theorie aanloopt.

    In dit voorbeeld stelt u dat de aarde 300 miljoen kilometer heeft afgelegd. Ten opzichte van wie of wat? Vervolgens versnelt de reiziger kortstondig, en legt “slechts” 300.000 km af. Wederom: Ten opzichte van wie of wat?

    De vraag “Wat is er zo vreemd aan om te veronderstellen dat de ware lichtsnelheid eigenlijk het absolute nulpunt van tijd en beweging is?” is eenvoudig te beantwoorden: omdat dit in tegenspraak is met alles wat we om ons heen zien. Wat de relativiteitstheorie voorspelt, blijkt in het echt ook zo te gebeuren. Dus totdat er een praktijksituatie optreedt die in tegenspraak is met de relativiteitstheorie, is er geen enkele reden om die in twijfel te trekken.

  2. Misschien lijkt het in eerste instantie in tegenspraak met wat wij waarnemen als je zou stellen dat de lichtsnelheid geen snelheid is. Dat is slechts een kwestie van anders leren kijken en beter beseffen dat alles wat wij zien slechts een beeld is wat door onze hersenen gevisualiseerd wordt.

    Maar we kunnen toch niet ontkennen dat tijdsverloop en ruimte voor fotonen eigenlijk helemaal niet bestaan? Alles wijst erop dat er bij de lichtsnelheid geen tijd meer verstrijkt en dat iedere afstand door lengtecontractie naar een nulpunt gaat.

    De reiziger die zelf maar 1 seconde gereisd zou hebben, het maakt niet uit t.o.v. wat, kan nooit meer dan 300.000km hebben afgelegd. Hij zou binnen in zijn ruimteschip bijvoorbeeld rondjes kunnen gaan rennen maar nooit meer dan 300.000km kunnen afleggen.

    Een aardbewoner die zelf 10 jaar geleefd heeft legt met gemak meer dan 300.000km af. Ik rij zelf zo’n 50.000km per jaar, en na 10 jaar leg ik dan zeker 500.000km af.

    Zolang we geen 3e referentiekader in mogen voeren, zoals onze snelheid t.o.v. een foton, dan zal men nooit kunnen ontdekken dat de lichtsnelheid een absoluut nulpunt is. Licht blijft achter als een soort van 3 dimensionaal spoor terwijl wij als massa steeds verder gaan in de tijd en ruimte. Maar ja, hoe bewijs je dat het heden de grens van het universum is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: