Massa genereert zelf zijn eigen tijd en ruimte, de zwaartekracht is eenvoudig te verklaren.

Middels het eenvoudige principe waarmee een stofzuiger zijn werk doet, middels exact hetzelfde principe werkt de zwaartekracht. De werking van een stofzuiger is vrij eenvoudig.  Middels een pomp genereert men een onderdruk waarna een aangesloten luchtslang op kinderlijk eenvoudige wijze ieder stofdeeltje naar zich toe zuigt. Wij als mens/massa zijn als het ware de stofdeeltjes die bestaan in de overvloed van tijd en ruimte, de zwaartekracht is in feite de onderdruk waarin tijd en ruimte nog niet bestaan.  U hoeft zich enkel maar te realiseren dat het absolute heden de plaatst en het tijdstip is waarop het universum verder uitdijt. We generen zelf de ruimtetijd van de toekomst terwijl fotonen achter blijven in de ruimtetijd die geweest is.

 

 

Advertenties

33 Reacties op “Massa genereert zelf zijn eigen tijd en ruimte, de zwaartekracht is eenvoudig te verklaren.

  1. NooT

    Je maakt je er wel makkelijk van af. In het geval van een onderdruk worden deeltjes daarnaartoe gedrukt door de overdruk die logischerwijze daaromheen bestaat (anders zou het geen ‘onderdruk’ zijn).
    Wat drukt in het geval van de zwaartekracht massa’s naar elkaar toe?

  2. Dat staat er ook. Maar je hebt nog nooit getracht om echt te begrijpen wat ik zeg.

  3. Maar als fotonen achterblijven in de tijd die voorbij is hoe kunnen we ze dan in het heden waarnemen?

  4. Omdat jij continu een reis maakt die steeds verder in de tijd gaat. Alles om je heen ligt “voor” je in de tijd en ruimte.

  5. NoSuit,NoHearts

    Een gedachtenexperiment.

    Wij gaan 1 lichtuur uit elkaar staan. Ik doe om 12:00 op mijn horloge een krachtige lamp aan. Zodra het licht bij jou aankomt, doe jij ook een lamp aan. Om 14:00 op mijn horloge zal ik jouw lamp zien aangaan.

    Hoe zou je dit willen verklaren met jouw theorie dat licht stilstaat?
    Gezien vanuit mij blijft het licht van 12:00 blijft stil in de tijd en ruimte staan.
    Jij reist met de lichtsnelheid door de ruimtetijd, tot je mijn licht van 12:00 tegenkomt. Jij laat onmiddellijk meer licht achter in de ruimtetijd, vlak ‘naast’ mijn oude licht van 12:00.
    Hoe kan ik volgens jouw theorie dat licht ooit nog zien? Ik ben inmiddels verder in de tijd gereisd, dus als ik jouw licht ooit zou willen zien, moet ik weer terug in de tijd gaan reizen.

    Kun je mij uitleggen waar ik jouw theorie verkeerd interpreteer in dit specifieke voorbeeld?

  6. En je weet ook dat iedere waarnemer zijn eigen specifieke plaatst inneemt in de ruimtetijd?

    Als we tegenover elkaar staan, dan bevindt ik me op een positie die t.o.v. jou in de toekomst ligt. En ik bevindt me op een plaatst in de ruimtetijd die voor jou in de toekomst ligt.

    Zodra ik jou licht waarneem, ben ik een uur verder in de tijd gereisd. Zodra ik een signaal afgeef naar jou ben jij een uur verder in de tijd beland waarna je mijn signaal waarneemt.

    Dus het duurt inderdaad 2 uur voordat jij mijn lamp ziet aangaan.

  7. NoSuit,NoHearts

    Dit beantwoordt mijn vraag niet, het roept alleen maar extra vragen op.

    “Als we tegenover elkaar staan, dan bevindt ik me op een positie die t.o.v. jou in de toekomst ligt.”
    Dus als het bij mij 12:00 is, bevindt jij je t.o.v. mij op 13:00.
    Als ik dan om 12:00 licht achterlaat in de ruimtetijd, hoe kun jij dat dan ooit waarnemen? Jij gaat toch niet terug in de tijd?

  8. Je moet ten eerste goed begrijpen dat jij mij ziet zoals ik er een uur geleden uit zag, en dat ik jou zie zoals jij er een uur geleden uit zag. We kijken beide als het ware naar het verleden.

    Als jij mij ziet en het is op mijn klok 12.00u, dan is het in werkelijkheid op mijn klok al 13.00u.
    Als ik naar jou kijk en zie dat het op jouw klok 12.00u is, dan is het voor jou in werkelijkheid ook 13.00u.

  9. NoSuit,NoHearts

    Op mijn klok is het 12:00, en ik kijk naar jou, en zie dat het op jouw klok 11:00 is. Volgens wat je hierboven zegt, is het bij jou dan 12:00.
    Ik doe dan mijn lamp aan. De fotonen verlaten mijn lamp om 12:00, en blijven daar stil in de tijd staan. Jij gaat met 300.000 km/s door de ruimtetijd, bent een uur lang onderweg, en komt dus bij de fotonen aan om 13:00. Maar dan zijn die fotonen er niet meer, want die fotonen zijn om 12:00 stil in de tijd blijven staan. Hoe kun jij die fotonen dan zien?

  10. Het principe is als volgt.

    Ik rij in een auto 100 meter voor je en ga met 10m/s. Jij rijdt met exact dezelfde snelheid als ik dus we bewegen niet t.o.v. elkaar.

    Ik laat nu een broodkruimel uit de auto vallen, Na 10 seconde vindt jij die broodkruimel en ben ik nog steeds 100 meter voor je.

    Dit principe is je wel duidelijk denk ik.

    Nu zit de ruimtetijd iets ingewikkelder in elkaar maar kun je dit principe nog steeds toepassen op de ruimtetijd.

    Je moet je in dit geval voorstellen dat we rondjes rijden op een circuit enom het een beetje dicht bij huis te houden is dit circuit precies 5km in omtrek.

    Ik rij 2.5 km voor je met een constante snelheid.
    Jij kunt ook zeggen dat jij 2.5km voor me rijdt met een constante snelheid.

    We hebben nu beide gelijk.

    Jij laat een broodkruimel vallen, na 2 minuten ben ik 2.5km verder en vind deze broodkruimel. Ik heb geen trek in die broodkruimel en laat hem meteen weer los, na 2 minuten heb jij je broodkruimel terug en zijn we allebei 5 km verder op het circuit en 4 minuten ouder. .

  11. NoSuit,NoHearts

    Maar als jij de broodkruimel niet zou oppakken, zou ik hem na 4 minuten ook weer tegenkomen. Wil je nu zeggen dat (vertaald naar het licht-voorbeeld van eerder) het licht dat uit mijn lamp komt, na een tijdje weer bij mij terugkomt?

  12. Dat klopt. Alles wat je ziet is licht wat ergens voor jou op het “circuit” is ontstaan. Maar hier moet ik denk ik nog wel het e.a. bij toelichten denk ik.

    Het denkbeeldige circuit waar ik het over heb heeft geen vaststaande lengte.
    Door een spiegel vlak voor je te plaatsen maak je dit circuit heel klein.
    Door een spiegel op een grote afstand te plaatsen maak je dit circuit heel groot.
    Maar in feite reflecteert licht op dezelfde waarop je ook die broodkruimel op het circuit weer tegen komt.

  13. NoSuit,NoHearts

    Nu is het opeens een denkbeeldig circuit. Ik snap wel dat je geen echt circuit met asfalt enzo bedoelde, maar in hoeverre is het circuit volgens jou niet denkbeeldig?

    Hoe weet het circuit eigenlijk hoe groot het moet zijn? Hoe weet degene die het circuit maakt of we 10 minuten over een rondje doen of een uur?

    Ik hoop dat je niet bezig bent om je theorie uit te leggen met een versimpeld voorbeeld. Dat is niet nodig. Versimpel alsjeblieft zo weinig mogelijk, en vertel het complete verhaal.

  14. De snelheid die iedere massa heeft over dit circuit is 300.000km/s, het circuit is niet gemaakt van asfalt maar letterlijk gemaakt van licht.

    De grote van het circuit varieert ten opzichte en de massa die je waarneemt.
    Het lengte van dit circuit tussen jou en een massa op 10 meter afstand is 20 meter, heen en terug.
    De lengte van dit circuit tussen jou en een ster op 5 lichtjaar afstand is 10 lichtjaar. ( 5 heen en 5 terug.)

    Door naar een massa toe te gaan maak je dit circuit kleiner, door van een massa af te reizen maak je dit circuit groter.

  15. NoSuit,NoHearts

    Als het circuit gemaakt is van licht, dan kunnen we dit meten, want licht kunnen we meten. Als we naar een spiegel op een lichtseconde afstand kijken, zouden we volgens jouw redenering een circuit van 2 seconden hebben, dus als we licht meten, moeten we iets met een periode van 2 seconden zien. Ben je het daar mee eens?

    En je begrijpt mijn vraag over de grootte van het circuit denk ik niet. Jij zegt dat ik door een massa toe te gaan, dit circuit kleiner maak. Ik weet zeker dat ik dat niet zelf doe. Er is volgens jou als ik naar een spiegel op 1 lichtseconde kijk, een circuit van 2 lichtseconden. En als ik vervolgens naar die spiegel toebeweeg, wordt dat circuit kleiner. Wie of wat maakt dat kleiner? Het circuit is volgens jou gemaakt van licht; hoe weten die fotonen dat ze een kleiner circuit moeten gaan vormen? Wie of wat zet ze dichter bij elkaar?

  16. Als je een spiegel op 1 lichtseconde afstand zou plaatsen en in deze spiegel zou kijken, dan neem je jezelf waar met 2 seconde vertraging.

    Het 2e punt,

    Die fotonen weten helemaal niets…:)

    Het circuit waar ik het over heb creëer je zelf door zelf naar iets toe te gaan of er vanaf te gaan.
    Een klein voorbeeldje..

    Jij staat op 1 lichtseconde afstand van de maan. Het circuit is nu 2 lichtseconde groot.
    Jij reist vervolgens weg van de maan en beland op een gegeven moment op 2 lichtseconde van de maan. Het circuit is nu 4 lichtseconde groot geworden. Beweeg je nu weer naar de maan toe dan maak je dit circuit weer kleiner. Een ander persoon die op 2 lichtseconde afstand blijft staan bevindt zich dan nog steeds op zijn eigen circuit waarbij het circuit voor hem nog steeds 4 lichtseconde groot is.

    Ieder persoon bevindt zich op zijn eigen plaatst in de ruimtetijd en bevindt zich t.o.v. verschillende massa dan ook op verschillende circuits tegelijk. Fotonen laten slechts de sporen achter van andere massa die zich allemaal op een andere plek in de ruimtetijd bevinden.

  17. NooT

    Nou weet ik weer waarom ik deze blogs een tijdlang links heb laten liggen…

  18. NoSuit,NoHearts

    Het eerste punt: je geeft antwoord op een vraag die ik niet stelde, en negeert de vraag die ik wel stelde. Daarom stel ik hem nog een keer: Als we naar een spiegel op een lichtseconde afstand kijken, zouden we volgens jouw redenering een circuit van 2 seconden hebben, dus als we licht meten, moeten we iets met een periode van 2 seconden zien. Ben je het daar mee eens?

    Tweede punt: Ik weet zeker dat ik nooit bewust zo’n circuit van fotonen groter of kleiner maak.Welk mechanisme maakt deze circuits? Het is duidelijk welke grootte ze volgens jouw theorie zouden krijgen, dat hoef je niet nogmaals te herhalen, de vraag is HOE ze die grootte krijgen. Wie of wat maakt die circuits? Is er een natuurkracht die wij nog niet kennen die de fotonen in een circuitje legt?

  19. Ja, dat eerste punt daar ben ik het mee eens.

    Het is de massa zelf die deze fotonen in een “circuitje” legt. Fotonen blijven als het ware achter daar waar massa eerder geweest is.

  20. NoSuit,NoHearts

    Nou, ik kan je verklappen dat we zo’n periodiciteit in licht, die afhankelijk is van waar een spiegel staat, nog nooit waargenomen is. Dit betekent dus dat jouw theorie niet met de werkelijkheid overeenkomt.

    En het tweede punt: Als ik een spiegel op de maan heb, die niet naar mij gericht is, dan is er geen circuitje.
    Als iemand op de maan dan de spiegel draait, zodat er wel een circuitje is, welke massa maakt dan dit circuitje? Ik of de spiegel?
    En waar komen die fotonen vandaan? Het kost energie om fotonen te maken, verliest de massa die energie? Of is er in jouw theorie geen behoud van energie?
    En als het circuitje eenmaal ligt, en het moet kleiner worden, hoe gaat dat dan? Hoe krijgen de fotonen die in dat circuit liggen door dat ze dichter bij elkaar moeten gaan liggen, of dat er fotonen uit moeten gaan?

    En zie je nog steeds niet in dat jouw theorie helemaal niks verklaart? Je introduceert een ‘schaduwuniversum’, waarin fotonen circuitjes vormen die op magische wijze groter en kleiner worden, zodoende heb je een heel extra set van natuurwetten nodig om al jouw extra toevoegingen in toom te houden.
    En dat terwijl de relativiteitstheorie minstens hetzelfde kan verklaren, met slechts een paar aannames die experimenteel controleerbaar zijn (en tot op vele cijfers achter de komma kloppen). Mijn logica zegt me dat de relativiteitstheorie een bruikbaardere beschrijving van het universum is dan jouw theorie.

  21. Dit circuit is er ook zonder spiegel. Als jij met een sterke lamp op de maan zou schijnen, dan is het licht wat je op de maan ziet schijnen al een weerspiegeling van dat licht.

    Alles wat je ziet zijn fotonen, letterlijk gezien neem je geen massa waar maar laat licht je een een soort van hologram zien van de massa waar je je op richt.

    Het is massa zelf die het circuit kleiner of groter maakt, je kunt je dit het beste voorstellen als 2 massa die samen in een rondje bewegen. Door naar het middelpunt van de cirkel te bewegen “waar ze omheen draaien” maken ze het circuit kleiner, en door van het centrum af te bewegen maken ze het circuit groter.

  22. NoSuit,NoHearts

    Ik wil niet weten hoe ik het voor moet stellen, ik wil weten hoe jij denkt dat het is.
    Als twee massa’s samen in een rondje bewegen, en ze gaan dichter naar het middelpunt van de cirkel, dan gaan ze van het circuit af.
    Tenzij de fotonen die het circuit vormen ook van plaats veranderen. En mijn vraag, die ik nu al zo’n zeven keer gesteld heb, is wat die fotonen van plaats laat veranderen. Als je dat niet weet, moet je dat zeggen, als je het wel weet, geef dan aub antwoord. Je negeert steeds mijn vraag!

  23. Ik vertel je toch, het is de massa zelf die het circuit creëert waarbij fotonen worden achtergelaten door massa.

  24. NoSuit,NoHearts

    Dat is het antwoord op de vraag hoe het circuit gemaakt wordt. Dat vroeg ik niet. Je negeert weer mijn vraag. Moet ik hem echt nog een achtste keer stellen???

  25. Je vraagt wat die fotonen van plaatst doet veranderen, en dat is massa zelf die dat doet.

  26. NoSuit,NoHearts

    Blijkbaar snap je de vraag niet, of weiger je een duidelijk antwoord te geven. Ik zal het even nog simpeler opschrijven.

    Stel je eens voor dat twee auto’s op een rond circuit rijden; het circuit is precies 2 kilometer lang.
    Plots wordt om de een of de andere reden die nu niet van belang is besloten dat het circuit kleiner moet worden: het moet 1 kilometer lang worden.
    Dan komt er een klusbedrijf, die het asfalt verlegt. Er is nu natuurlijk minder asfalt nodig, dus het overbodige asfalt wordt afgevoerd met vuilniswagens, naar de stort.

    Dit is een analogie met jouw verhaal.
    De auto’s zijn de massa’s.
    Het asfalt zijn fotonen.
    Nou is mijn vraag aan jou, die ik nu voor de negende keer stel: wat is in jouw theorie het klusbedrijf, en hoe werkt dat klusbedrijf? En wat gebeurt er in jouw theorie met het asfalt? Hoe wordt dat afgevoerd, en waarnaartoe?

  27. Wat is er toch moeilijk aan mijn uitleg?

    Goed..

    Iedere massa fungeert zowel als een asfalteer machine en tegelijk een opruim machine.

    Aan de voorzijde ruimt die machine het oude asfalt op, en aan de achterzijde legt de machine het gerecyclede asfalt weer neer.

    Iedere massa absorbeert fotonen, en iedere massa geeft ook weer fotonen af.

  28. NoSuit,NoHearts

    Het moeilijke aan je uitleg is dat je hem niet typt, maar dat hij in jouw hoofd blijft zitten, en dat je hier niks uitlegt. Ook hier ben je weer niet volledig, want de vuilniswagens ben je vergeten…

    Terug naar de auto’s, die nu ook asfalteermachines zijn.
    De auto’s rijden rondjes van 2 kilometer, maar opeens wordt besloten dat het rondje nog maar 1 kilometer zal zijn. De auto’s moeten het oude asfalt eerst opruimen. Ze zijn met z’n tweeën, dus ruimen ze allebei 1 kilometer op. Daar moeten ze dus ook 1 kilometer voor rijden.
    Vervolgens moeten ze het nieuwe asfalt gaan leggen. Ze leggen allebei de helft, dus rijden ze allebei een halve kilometer. Iedere auto zal dus anderhalve kilometer rijden, voordat het nieuwe circuit compleet is.

    Vertaald naar de massa’s: Als de afstand tussen twee massa’s verminderd wordt van 2 lichtuur naar 1 lichtuur, dan duurt het anderhalf uur voordat de massa’s elkaars licht op de nieuwe positie zien.
    De gebruikelijke relativiteitstheorie voorspelt dat het 1 uur zal duren. Snap je dit verschil tussen jouw model en de relativiteitstheorie?

    En je hebt nog niet verteld waar het asfalt (de fotonen) vandaan komt als het circuit gelegd wordt, en waar het naartoe gaat als het afgebroken wordt. Hoeveel fotonen zijn er nodig om een circuit van 1 lichtjaar te maken? Waar haalt een massa die energie vandaan? Als een circuit afgebroken wordt, waar gaan die fotonen dan naartoe?

  29. Nog even terug hierop…

    Zoals de genoemde asfalteermachine aan de achterzijde een weg creëert en een oude weg aan de voorzijde opruimt, zo absorbeert een massa aan de ene kant fotonen en geeft ze aan de andere zijde weer af. Dat principe is duidelijk?

  30. NoSuit,NoHearts

    Het lijkt me evident dat het mij duidelijk is dat dit jouw idee is, anders had ik mijn vraag niet gesteld. Je gaat er in jouw uitleg voor het gemak van uit dat het aantal fotonen dat wordt geabsorbeerd gelijk is aan het aantal fotonen dat wordt achtergelaten, maar dat is natuurlijk niet altijd zo, anders zou er niks gebeuren. Mijn vraag, die je hopelijk wel snapt, is waar de extra fotonen vandaan komen/blijven.

  31. Ik beweer niet dat dat in “aantal” gelijk moet zijn. Er vindt een zekere vorm van verlies plaatst, maar dan gaat het erover dat een aantal fotonen over gaan bijvoorbeeld in warmte. Das ook een straling maar niet direct met het oog waarneembaar. Maar zoals je weet gaat energie nooit verloren, er is slechts een verandering van vorm.

  32. NoSuit,NoHearts

    Dus dan zouden we moeten meten dat een voorwerp warmer wordt als een spiegel verder weg wordt geplaatst… Dat is te testen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: