Het universum is net zo groot als dat het oud is..

Eigenlijk is het allemaal vrij simpel en niet veel simpeler dan dat.. ( eerlijk gejat van Albert E.)

We zouden de constante waarmee tijd en ruimte toenemen, samen ook wel de ruimtetijd genoemd, het best kunnen zien als een pijl die met een constante snelheid in een bepaalde richting beweegt.

 

 

Voor iedere seconde die we tellen neemt de ruimte toe, en voor iedere keer dat de ruimte toeneemt wordt het telkens weer een beetje later. De afgelegde weg van de pijl is de ruimtetijd van het verleden en de weg die de pijl nog heeft te gaan is de ruimtetijd van de toekomst. De ruimte en tijd van morgen bestaan bestaan nog niet, dus als je je afvraagt wat er voorbij het universum zou zijn dan is het antwoord simpel. Voorbij het universum bestaat niet omdat het nog niet zo laat is. En zodra we in de toekomst zijn beland, en dat is al over een enkele seconde, dan heeft het moment wat al geweest is u verlaten met een snelheid van 300.000km/s.

Daar waar de wetenschap de lichtsnelheid als een snelheid ziet is dat eigenlijk onze eigen snelheid waarmee wij continu verder gaan in de ruimte en tijd. We zitten op het uiterste puntje van de pijl.  Uw lichaam is de pijl, uw bewustzijn is het uiterste puntje van de pijl.  Je moet scherp zijn om het universum te doorgronden, het is allemaal vrij simpel maar dat wil niet zeggen dat het eenvoudig is..

 

Advertenties

4 Reacties op “Het universum is net zo groot als dat het oud is..

  1. Pascal

    Hoi Ruud, mij lijkt het iets anders en dijt de ruimte niet met een constante snelheid uit maar in balans met de beweging van de materie die het uitzend waardoor de meting constant blijft. De materie zend het uit door verbranding en/of metabolisme en verliest daarmee energie… niet rechtlijnig maar in een cyclus. Dat betekent dus dat de materie dat licht uitzend in die cyclus ook wel weer energie opdoet maar over de gehele cyclus gezien verliest. Hierdoor wordt de uitdijing -in fasen dus- steeds minder totdat er een keerpunt bereikt wordt. Een zwart gat zend dus ook geen licht uit omdat het alleen nog energie opdoet en staat dus in zijn omgeving stil totdat deze op hetzelfde keerpunt terecht komt.
    Het is als twee druppels water als een zwangerschaps cyclus met afwisselende fasen van groei en rust totdat de baby volgroeid is en zijn eigen ”stof-wisseling” begint en daarmee de bevalling inluidt waarin de geboorte de Big Bang is. De buik van de moeder raakt dan in een Big Crunch en op dat keerpunt bevinden wij ons in de kosmos. De uitdijing van het universum is dus louter omdat het zwarte gat groeiende is en de materie daar omheen uit elkaar duwt. De baby in het zwarte gat groeit dus van de verbrande materie van het sterren metabolisme.
    Dit betekent dus dat de lichtsnelheid nooit veranderd ten opzichte van de bewegende materie en dat het licht dus de uiting is van de balans in beweging. De toekomst en/of het geen wat ons toe komt ligt dus in het verleden en zo herhaald de geschiedenis zich tot het einde der dagen.

  2. Hoi Pascal, ik ben het daar denk ik redelijk mee eens. De pijl is nu rechtlijnig getekend, maar als je het idee meeneemt dat de ruimtetijd gekromd is dan voltooit de pijl in principe een cirkel.

    Eigenlijk voltooien we in ons leven telkens dezelfde cyclus, deze cyclus leggen we af over een weg die letterlijk gemaakt is van licht.

    We zien wat geweest is, en we laten achter wat we gedaan hebben. Je zou fotonen kunnen beschouwen als de stenen van de weg die we betreden en de weg die we zelf creëren. Het licht zelf is onveranderlijk van plaatst en tijd. Wij bepalen zelf als massa zijnde wat wel of niet zichtbaar zal zijn. We kiezen zelf een bepaalde weg die altijd weer voltooit zal worden in een cirkel.

    Zoiets ongeveer? 🙂

  3. nou zeg, dat lijkt wel de verdoemenis, altijd maar weer in dezelfde cirkel ronddraaien.
    Ik vond het verhaal bij de tijd zo leuk, omdat de toekomst nog niet bestaat. En ik wil daaraan toevoegen dat vanaf die punt het verleden ook niet bestaat. Alleen het nu. En of je op dat puntje van nu beweegt of stilstaat – daar kun je over twijfelen want beweging is relatief, en in dit geval eigenlijk niet relevant. Het maakt niet uit. Het volgende puntje Nu is toch weer anders. Maarten Toonder heeft daar het mooie verhaal “de Vliegensvlugge Niks van Straks”over geschreven. Maar met een cirkel wordt alles OERsaai. Het krijgt dan een repeteerbaarheid waarvoor egenlijk geen aanwijzingen bestaan. Geen verleden, geen toekomst, geen herhaling.

  4. Haha.. die verdoemenis zal wel meevallen. Mijn inziens is het dan ook een cirkel van geboorte, sterfte en wedergeboorte. Ik zie dat als een oneindigheid of een cyclus. En geen rondje is exact dezelfde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: