Welkom op de grens tussen realiteit en toekomst..

Hoe dicht staat u nog bij uzelf? In welke mate realiseert u zich dat u zelf heel veel invloed heeft op de toekomst? Realiseert u zich dat u uw eigen toekomst continu zelf bepaald door er zelf voor de kiezen om een stapje naar links of rechts te maken? En dan gaat het niet over verkiezingen, maar puur om het momentje “nu” waarin u continu gevangen zit. Als ik stel dat u zelf uw toekomst bepaald dan denkt u vast aan de toekomst die u tegemoet komt over een paar dagen, een week, jaren of decennia. En daar gaat u eigenlijk een klein beetje de mist in. Het gaat hier over de toekomst die voor u ligt in enkele minuten of secondes. Het gaat over de toekomst waarin u nu een bepaald om een boterham te gaan smeren of dat u toch nog maar eerst een kop koffie gaat drinken. De keuze of u over een paar minuten in de auto stapt om naar uw werk te gaan of dat u toch maar met de fiets naar een kennis gaat en vandaag een dagje vrij neemt.

Iedere keuze die u maakt heeft een gevolg voor de toekomst. Vanuit uw eigen keuze die u maakt realiseert u een stukje werkelijkheid die wel of niet zal bestaan. Als u vandaag in de auto stapt om naar uw werk te gaan, en stel dat u windmolens verkoopt, dan bestaat er een kans dat u vandaag een order binnen krijgt om 20 windmolens te leveren en plaatsen op de nieuwe Maasvlakte. Het is ook mogelijk dat u onderweg gaat naar een kennis en daar toevalligerwijs een persoon tegenkomt die u een nieuwe baan aanbiedt zodat u over een paar weken geen windmolens meer verkoopt maar dat u ergens in Hong Kong de leiding gaat geven aan een nieuwe broodjeszaak.

Op ieder moment “vanuit uw eigen heden” maakt u telkens keuzes die zowel voor u als voor een ander de toekomst in bepaalde mate bepalen.  Er is eigenlijk niets absurds aan om te stellen dat de grens tussen wat was en wat komt precies op het moment is daar waar u uw keuzes maakt.  Het lijkt me niet zo vreemd om te stellen dat de grens tussen verleden en toekomst exact plaatsvind op het moment “nu”.

Het verbaast me dan weer wel een beetje dat ik dan zoveel bagger over mij heen krijg als ik stel dat het moment “nu” tevens de uiterste grens van het universum is. Ik weet wel hoe het komt eigenlijk..:)

Als ik het over de uiterste grens van het universum heb dan pakt men een telscoop en gaat zo ver mogelijk het universum in staren. En slechts een enkeling realiseert zich dat datgene wat zo ver weg lijkt eigenlijk heel dichtbij is. Uw eigen bestaan in de 4 dimensionale ruimtetijd  is exact de plaats waaruit nieuwe tijd en ruimte ontstaat. Voorbij de uiterst grenzen van het universum ligt slechts de ongeschreven toekomst. Heel simpel eigenlijk, voorbij het universum bestaat niet omdat het simpelweg nog niet zo laat is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: