Vanuit het hier en nu gaat u iedere seconde een stukje verder..

Zo moeilijk is dat toch niet? Als u kunt klokkijken en u zich een beetje bewust bent van uw eigen positie in het universum dan is het kinderlijk eenvoudig om tot het besef te komen dat uw eigen aanwezigheid in de ruimte en tijd letterlijk de plaats is waar vanuit het universum steeds verder uitdijt.  Bij iedere stap die u zet volgt een reactie daarop van het universum om u heen. En het universum is niet louter de enorme ruimte om ons heen gevuld met sterren en planeten,  het universum is het alles omvattende heelal. Wellicht afgeleid van “het al”.

Als ik hier een stukje tekst plaatst op dit weblog dan reageert het universum daar in zekere mate op. Geen zorgen, ik kan niet het hele universum even een slinger geven en ben ook niet in staat om de Maan uit positie te brengen. Nee, de mate waarin ik in staat ben om het universum te veranderen is groot, maar dan wel weer zo klein dat u er eigenlijk niets van zult merken. 🙂 En ik ben geen tovenaar ofzo, ik heb net zoveel macht over het universum als u. De waarheid kan worden gevonden in het allerkleinste, wellicht kunt u uw eigen God vinden onder een steen, maar ja.. als je niet weet hoe je moet kijken ga je dat natuurlijk nooit zien of vinden.. 😉

Daar waar de wetenschap op zoek is naar een verklaring van de werkelijkheid zet diezelfde wetenschap zich bij iedere ontdekking steeds verder buiten spel. Ze lopen letterlijk de werkelijkheid voorbij door niet het spel in zichzelf te ontdekken. Daar waar het einde is daar is ook het begin, en natuurlijk kun je heel ver gaan in het zoeken naar het begin door met je telescoop de ruimte in te staren, of door het kleinst mogelijke deeltje in kaart te brengen. Een hele leuke puzzel, maar beide puzzels brengen u nooit daar waar u zijn moet. Om de werkelijkheid echt in kaart te brengen moeten we voornamelijk naar onszelf kijken, en de leuke contradictie die ons gegeven is maar die slechts een enkeling zal begrijpen is het volgende, ik zal hem even apart quoten zodat u er niet aan voorbij gaat. ( ow ja, u gaat altijd voorbij en wel met zo’n 300.000km/s terwijl licht het spoor is wat wij achterlaten in de ruimtetijd.. ).

Des te realistischer u bent, des te minder u in staat bent om de realiteit te bevatten. Als u denkt dat deze illusie echt is dan heeft u het mis. Het is echt een illusie.

Het is verder een heel klein stapje om tot een heel eenvoudig inzicht te komen, en met alle kennis van de wereld zult u nimmer tot deze wijsheid komen. Niets is zo vergankelijk als kennis, de eeuwigheid verbergt zich in wijsheid en kan gevonden worden in alle metaforen die de illusie van de werkelijkheid u laten zien. Als u droomt dan droomt u in metaforen, en als u wakker bent is dat eigenlijk exact hetzelfde. De realiteit is niets meer dan een hardnekkige droom waaruit u ooit zult ontwaken om wakker te worden in de volgende droom. Ha, dat klinkt weer lekker zweverig..:) En daar hou ik eigenlijk helemaal niet van, maar goed.. moet ik mijn ogen dan sluiten voor de werkelijkheid die een illusie is?

Goed, als je heel realistisch bent, en dan bedoel ik echt realistisch!, dan kunnen we eigenlijk helemaal niet bestaan. Hoe realistisch is het als ik stel dat er een oneindig grote ruimte bestaat waarin een oneindig klein stipje bestaat ( als de ruimte oneindig groot is, dan zijn wij natuurlijk oneindig klein)  waarin kleine wezentjes leven die achter een televisie op de bank zitten met een Ipad? En elke ochtend lopen die wezentjes naar de bakker en drinken koffie. Zo houden er blijkbaar ook van om elkaar de hersens in te slaan en zijn verslaaft aan olie. Ook denken ze dat ze in staat zijn om het universum in kaart te brengen, maar dat is ongeveer hetzelfde als de weg van Amsterdam naar New York te vragen aan een mier. De kans dat dat lukt is oneindig klein. 🙂

Goed, de enige overeenkomst die zowel door een mier of een mens begrepen zou kunnen worden ( en dat is wel zo eerlijk)  is dat je bij iedere actie die je teweeg brengt je in staat bent om het universum een klein beetje naar eigen inzicht in te vullen.  Heel eenvoudig eigenlijk, uw eigen bestaan in het hier en nu is exact op de plaats waar vanuit het universum telkens een stukje verder gaat. Vandaag is de grens van het universum, en uw eigen staat van bewustzijn ( en dat is de staat waarin u zich bewust bent van uw eigen moment in het “nu”) geeft aan hoe flinterdun of kort die grens eigenlijk is.

De realiteit creëren we zelf vanuit het “nu”.  En dat “nu” dat is dus de grens van het universum.  En nu verder…

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: