Zo dichtbij, en toch te ver..

Ondanks verwoede pogingen om de uiterste grenzen van het universum te ontdekken blijkt men niet in staat om tijd en ruimte samen te vatten in slechts 1 begrip, en dat is op zijn eenvoudigst gezegd “vandaag”.

Wellicht gaat het ons begrip te boven om een enkel tijdstip zoals “nu” te zien als uiterste grens van het universum. En toch heeft niemand er moeite mee dat de tijd vanuit ons eigen heden altijd maar verder gaat daar waar alles wat geweest is ons letterlijk verlaat met de snelheid van licht.

Gisteren ligt nu alweer 24uur achter ons en niemand vraagt zich af waar gisteren gebleven is. Ik vraag me af hoe lang men nog in de overtuiging blijft dat fotonen een snelheid zouden hebben terwijl wij zelf altijd maar met 1s/300.000km richting een onzekere toekomst bewegen. Tijd en beweging kun je niet los van elkaar zien, zonder tijd is er immers geen ruimte voor beweging. Tja… Grappig is dat, tijd, beweging en onze reis door de tijd naar de toekomst van morgen. De werkelijkheid creëren we vanuit het eenvoudige vandaag, morgen ligt nu nog voorbij het universum terwijl gisteren ons heeft verlaten. Zo simpel, maar de mens is blind met 2 open ogen. Grappig eigenlijk.

Advertenties

5 Reacties op “Zo dichtbij, en toch te ver..

  1. NoSuit,NoHearts

    Welkom terug!
    Men is helemaal niet in de overtuiging dat fotonen een snelheid hebben snelheid hebben. Men is in de overtuiging dat de relatieve snelheid tussen een foton en een waarnemer altijd 300.000 km/s is.

    Je snapt blijkbaar nog steeds niet waartegen je eigenlijk ten strijde trekt. En toch weet je zeker dat het niet klopt. In jouw beeldspraak: je houdt je beide ogen gesloten.

    Verder:
    Het universum zoals wij dat waarnemen is 3-dimensionaal in ruimte. De grens van het universum is dus 2-dimensionaal (in waarneembare dimensies, alle theoretische andere dimensies voor het gemak negerend).
    Het tijdstip “nu” is 1-dimensionaal in tijd, dus kan onmogelijk de grens van het universum zijn. Dat heeft niks te maken met dat ik er niet aan toe ben, of dat het mijn begrip te boven zou zijn. Dat heeft ermee te maken dat ik tot drie kan tellen, en daaraan al kan zien dat het niet kan kloppen.

    En stel dat een tijdstip wel de grens van het universum zou kunnen zijn, waarom zou het dan niet “morgen” kunnen zijn? Morgen wordt er toch evenveel universum “gecreëerd” als nu?

    Fijn dat je terug bent, jammer dat je weer net als vroeger dingen roept zonder enige argumentatie, terwijl die dingen al vele malen onderuit zijn gehaald.

  2. Morgen bestaat nog niet, en dat ligt dus voorbij de huidige grens van het universum. En als het dan “eindelijk” morgen is dan is vandaag verdwenen in het verleden, enkel nog terug te vinden in het licht wat wij achter ons hebben gelaten.

  3. NoSuit,NoHearts

    Aha je bent nog steeds vergeten dat “grens van het universum” iets anders is dan “grens van het verleden”?

    Dat jij die twee termen verwart, wil niet zeggen dat de rest van de wereld dat ook moet gaan doen!

  4. Het heden is de grens tussen wat was en wat komt, het vraagt om een beetje voorstellingsvermogen om dat te leren zien als absolute grens van de ruimtetijd.

  5. NoSuit,NoHearts

    Nee, dat is geen voorstellingsvermogen, dat zijn oogkleppen. Om het ‘heden’ te zien als grens van het universum, hoef je alleen maar te denken ‘het heden is de grens van het universum’, zelf geen argumenten daarvoor te geven, en alle tegenargumenten te negeren. Dat is in ieder geval wat jij doet. Ik heb je nog nooit op een tegenargument in zien gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: