Daar waar tijd en ruimte elkaar raken, dat is dus de grens van het universum..

Aloha beste lezers, ik was een beetje Einstein moe maar vandaag heb ik er weer zin in. Ik ga nog maar eens uitleggen/vertellen waarom het heden zo’n unieke gebeurtenis is in het universum. Het heden is eigenlijk een ongrijpbaar maar toch overduidelijk bewezen aanwezigheid in het universum. We krijgen er enkel nooit echt vat op, want zodra je er bent is het alweer voorbij. We kunnen veel, maar een moment in de tijd vasthouden in levende lijve is een beetje lastig. Ons verleden neemt iedere seconde met een seconde toe en blijft als herinnering achter ons.  En datgene wat de toekomst ons zal brengen is in grote mate afhankelijk van de stappen die we zelf zetten. Zo vormen we eigenlijk zelf de vorm van het universum.

Als ik het heb over de grens van het universum dan gaat dat over het punt in de ruimte-tijd waar beide elkaar raken. Iedere actie verdwijnt na zijn aanwezigheid direct in het verleden, de plaatst en tijd waar een actie heeft plaatsgevonden blijft in sporen van licht achter ons. Wat vandaag in ons hier en nu gebeurd zal over 1 jaar zichtbaar zijn in een omgeving op 1 lichtjaar afstand van ons.

De snelheid waarmee het licht van het heden ons verlaat is omgekeerd evenredig aan de snelheid waarmee wij ons in de toekomst bewegen. Het is een vreemde veronderstelling, maar daar waar wij fotonen met hoge snelheid zien bewegen zijn wij het die zelf met een gigantisch hoge snelheid de toekomst induiken.

Einstein zou het misschien nog wel eens met me eens worden als hij nog geleefd had, maar goed.. die mazzel heb ik niet. :p

Vandaag, precies het plekje waar u zich in het hier en nu bevindt.. dát is de grens van het universum. En daarbij gaat de uitdijing van het universum net zo snel voort als dat onze eigen klok zijn secondes vooruit tikt. Heel eenvoudig, maar toch onvoorstelbaar…

Advertenties

4 Reacties op “Daar waar tijd en ruimte elkaar raken, dat is dus de grens van het universum..

  1. NoSuit,NoHearts

    Daar ben je weer! 🙂

    Het heden is inderdaad erg bijzonder. En als jij dat wil omschrijven als “het punt in de ruimte-tijd waar beide elkaar raken”, prima.

    Maar helaas snap ik nog steeds niet waarom jij het de “grens van het universum” wil noemen. Want het is helemaal geen grens…

    De grens van Nederland snap ik. Als ik aan de Nederlandse kant van de grens sta, en de grens overloop, dan ben ik niet meer in Nederland. Dat is het hele idee van een grens.
    Maar als ik van gisteren naar morgen ga (en dus over de grens van het heden ga), dan was ik in het universum en ben ik erna nog steeds in het universum. Ik ben dus geen enkele grens overgegaan!

    • Aloha, ik ben er inderdaad nog steeds..:)

      Het is puur een kwestie van anders kijken naar jezelf en het universum als dat je gewend bent. Jij bent zelf de grens van je eigen universum. Je kunt die grens nooit oversteken, maar je kunt wel zelf die grens verleggen door je eigen dromen werkelijk te maken. Datgene wat je zelf kunt realiseren wordt werkelijkheid zodra je het ook echt waar maakt. Ieder mens creëert zelf zijn eigen werkelijkheid. En de werkelijk waar jij bent, dat is jouw eigen persoonlijke grens van het universum.

      Vanuit je eigen ik creëer je de werkelijkheid.

      • NoSuit,NoHearts

        Maar waarom noem je dat dan niet “creator van het universum”, “realiseerder van het universum” of “bepaler van het universum”? Dat zou ik snappen. Maar ik zie met de beste wil van de wereld niet waarom je het over een “grens” hebt.

        Als mijn buurman mij vraagt waar de grens van het universum is, dan bedoelt hij de denkbeeldige lijn waarover je heen moet gaat om buiten het universum te komen. Jij hebt het over iets totaal anders, maar gebruikt dezelfde woorden. Dat is toch verwarrend, niet alleen voor mij maar toch ook voor jou zelf?

      • Ben

        De verwarring ontstaat volgens mij hier door:

        “Ieder mens creëert zelf zijn eigen werkelijkheid.” vs “Vanuit je eigen ik creëer je de werkelijkheid.”

        In de eerste zin schrijf je ‘Je’ werkelijkheid (=subjectief) in de tweede zin echter ‘De’ werkelijkheid (=objectief) Dat is niet hetzelfde. Tijdens het scheppen van mijn werkelijkheid beïnvloedt ik jouw werkelijkheid evenals andersom. Evenzo spreken jullie babylonisch over ‘Je” subjectieve grens en ‘De” objectieve grens. Je subjectieve grens leg je inderdaad jezelf op, de objectieve grens ligt een stuk lastiger.

        Kader denken en linguïstische relativiteit spelen ons allen parten in deze moderne wereld. Hoe exacter we trachten te zijn met onze hokjesgeest om alles in een begrip te willen passen, hoe verder we afdwalen van ‘De’ objectieve waarheid. Alles is namelijk verbonden waardoor slechts 1 geldig kader bestaat. Het al. (niet te verwarren met heelal want dat is er maar een stukse van. 😉 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: