De werkelijkheid is een projectie binnen (in) het brein..

Zodra we onze ogen open doen en naar buiten kijken beginnen we direct met onszelf te bedriegen. Er is geen buiten..:)

Alles wat we zien is slechts een projectie van ons brein waarvan wij denken dat deze echt is. De grens tussen echt en illusie is zo nauw verweven dat je beter zou kunnen spreken over een echte illusie van de werkelijkheid.
Met onze ogen vangen we lichtdeeltjes op die door ons brein worden omgezet naar zichtbaar beeld. Maar feitelijk ziet u de werkelijkheid dus letterlijk tussen uw oren en is het zelfs denkbaar dat ieder mens een andere werkelijkheid ziet. Het maakt alle onrust op aarde wel eenvoudig verklaarbaar. Zoveel hoofden, zoveel werelden en dus ook zoveel illusies.

Tot zover dit, want waar het hier bij mij werkelijk om draait is om een bewustzijn aan te wakkeren waarbij men zich enigszins beseft dat het hele universum een illusie is die met gemak tussen uw oren past. Het universum is niet groter dan het oneindige inbeeldingsvermogen van de mens.

Het is even wakker worden, maar eigenlijk is het een zeer eenvoudig concept of idee om de werkelijkheid zo te bekijken dat de werkelijkheid niets meer is dan onszelf. De werkelijke grens van het universum hoeven we niet heel ver te zoeken. Want het universum is slecht begrenst door de stappen die wel wel of misschien juist niet nemen. Goed dan. Zo denk ik er dus over..:)

Advertenties

Ben ik nou gek of is de gemeente Amsterdam fascistisch?

Ja, ook ik ben een Amsterdamse taxichauffeur. Gelukkig heb ik voldoende eigen werk, maar de wijze waarop de gemeente met mij en mijn collega’s omgaat is schandalig.

Ten eerste ben ik min of meer gedwongen lid geworden van een taxivereniging omdat ik anders mijn werk niet meer kan doen in Amsterdam. De vrijheid van vereniging en vergadering is mij hierin eigenlijk al ten dele ontnomen.

Vervolgens ben ik nu verantwoordelijk voor wat mijn collega’s doen of spreken mijn collega’s mij aan op datgene wat ik doe. We zijn verplicht om elkaar te controleren op straffe van de intrekkingen van een vergunning voor de gehele vereniging.
En dat zijn dus minimaal 50 collega chauffeurs die ik ongelukkig maak door bijvoorbeeld te gaan demonstreren tegen het fascistische taxibeleid van Amsterdam. Ja, ik wordt monddood gemaakt. Want als ik m’n bek open trek stuur ik 50 ( in werkelijkheid zelfs meer) collega’s naar huis.

Indien een collega van mij zich niet gedraagt moet ik hem daar op aanspreken, ja… Ik moet dat! Tenslotte eist(!) de gemeente dat de TTO’s ( toegestane taxiorganisaties) zichzelf controleren. Mocht deze controle niet geheel naar wens zijn van de gemeenste dan draait de TTO op voor een externe audit van ongeveer €7000,- die de TTO vervolgens zelf op zijn/haar leden moet/mag verhalen.

Om nou ook nog eens te beginnen over de wijze waarop de poppetjes van handhaving over het algemeen met ons als beroepsgroep omgaan is een ander hoofdstuk. Niet heel fijn overgens. Voor de goede orde laat ik u hier ook de nieuwsbrief van de gemeente lezen waarin het fascistische gedrag van de gemeente als het ware al bewezen wordt.

Geachte gemeente Amsterdam: Als je je burgers als wilde honden behandeld moet je niet zeiken als burgers zich op een gegeven moment als wilde honden gaan gedragen.

Protestacties

Sinds juni heeft Amsterdam nieuwe taxiregels. Handhaving van die nieuwe regels zijn afgesproken onderdeel en beschermen klanten én chauffeurs. Chauffeurs die zijn aangesloten bij een Toegelaten Taxiorganisaties (TTO) hebben er recht op dat de gemeente controleert of andere chauffeurs ook zijn aangesloten bij een TTO. Goede chauffeurs hebben recht op controle van slechte chauffeurs. De overgrote meerderheid van de Amsterdamse taxichauffeurs heeft daar baat bij.

Afgelopen zaterdagnacht en maandagmiddag zijn er twee protestacties van Amsterdamse taxichauffeurs geweest. De gemeente beschouwt de TTO’s als de vertegenwoordigers van de Amsterdamse taxibranche en gaat niet in op acties van chauffeurs. Over 2 weken hebben Burgemeester Van der Laan en wethouder Wiebes een gesprek met de TTO’s. Ideeën, evaluatiepunten en klachten van chauffeurs kunnen via de TTO’s daar en dan besproken worden. Het gesprek wordt samen met de TTO’s voorbereid door de gemeente.

Van taxichauffeurs die bij acties strafbare feiten plegen, zoals agressie naar toezichthouders of het blokkeren van verkeerswegen of tunnels, zal deTaxxxivergunning worden ingetrokken. Betrokkenheid van TTO’s bij dergelijke strafbare feiten kan ook gevolgen hebben voor de TTO-vergunning. Dat geldt ook wanneer het plaatsvindt buiten de gemeente Amsterdam. Met omliggende gemeenten, zoals Haarlemmermeer, is een actieve informatie-uitwisseling.

Ook de Stichting Taxi Controle (STC), die het aanvullend taxivervoer vanaf Schiphol regelt, geeft aan niet gediend te zijn van dergelijke gedragingen. Deelname aan blokkeringsacties heeft ook gevolgen voor het rijden vanaf Schiphol door taxichauffeurs die zijn aangesloten bij een GTO-STC.

In geval van een demonstratie moet deze worden aangemeld bij het stadsdeel waarin betreffende demonstratie gaat plaatsvinden.

Aan wie is de Nederlandse staat zijn schuld dan eigenlijk schuldig?

Heel leuk hoor dat de staatsschuld zo’n €27.000,- per Nederlander is. En natuurlijk ook geweldig dat de overheid die schuld bij de burgers legt. Tenslotte moet iemand de prijs betalen.  Da’s wel zo eerlijk, wie een schuld heeft moet zijn schuld “het liefst met rente” terugbetalen. Het mooie is dat de staat vandaag de dag geld kan lenen met negatieve rente. Das wel zo handig, als de staat maar genoeg leent lost de schuld vanzelf op. 1% negatieve rente op 1 miljoen verminderd de staatsschuld meteen met €10.000, hoeveel miljard gaat de staat nog lenen om ons schuldenvrij te maken?

Ons? Da’s een grap, de staat is dat geld tenslotte schuldig aan zijn burgers, binnen en buiten de grenzen van de provincie die men ook wel Nederland noemt. Hoe zit dat dan? Als iedere staat, dus niet louter Nederland, zwaar in de schulden zit en diezelfde staten dat geld schuldig zijn aan  hun burgers, waarom moeten de burgers dan meer belastingen gaan betalen? De staat is ons in feite geld schuldig, en vervolgens krijgen we zelf de rekening hiervoor? Da’s lekker, want vervolgens leent de staat dat geld met negatieve rente van u zodat u zich helemaal kapot kunt werken en daar uiteindelijk steeds minder voor terug krijgt. Jaja, de wereld van het geld is een heel leuk sprookje. En de enige manier om uit de schulden te komen is tot het inzicht komen dat financiële rijkdom in feite de grootste schuld is die u kunt hebben. Des te meer u van dat goedje in huis heeft, des te armer u eigenlijk bent. Ooit gedacht dat een dakloze misschien wel de rijkste persoon op aarde was?  😉

 

Vanuit het hier en nu gaat u iedere seconde een stukje verder..

Zo moeilijk is dat toch niet? Als u kunt klokkijken en u zich een beetje bewust bent van uw eigen positie in het universum dan is het kinderlijk eenvoudig om tot het besef te komen dat uw eigen aanwezigheid in de ruimte en tijd letterlijk de plaats is waar vanuit het universum steeds verder uitdijt.  Bij iedere stap die u zet volgt een reactie daarop van het universum om u heen. En het universum is niet louter de enorme ruimte om ons heen gevuld met sterren en planeten,  het universum is het alles omvattende heelal. Wellicht afgeleid van “het al”.

Als ik hier een stukje tekst plaatst op dit weblog dan reageert het universum daar in zekere mate op. Geen zorgen, ik kan niet het hele universum even een slinger geven en ben ook niet in staat om de Maan uit positie te brengen. Nee, de mate waarin ik in staat ben om het universum te veranderen is groot, maar dan wel weer zo klein dat u er eigenlijk niets van zult merken. 🙂 En ik ben geen tovenaar ofzo, ik heb net zoveel macht over het universum als u. De waarheid kan worden gevonden in het allerkleinste, wellicht kunt u uw eigen God vinden onder een steen, maar ja.. als je niet weet hoe je moet kijken ga je dat natuurlijk nooit zien of vinden.. 😉

Daar waar de wetenschap op zoek is naar een verklaring van de werkelijkheid zet diezelfde wetenschap zich bij iedere ontdekking steeds verder buiten spel. Ze lopen letterlijk de werkelijkheid voorbij door niet het spel in zichzelf te ontdekken. Daar waar het einde is daar is ook het begin, en natuurlijk kun je heel ver gaan in het zoeken naar het begin door met je telescoop de ruimte in te staren, of door het kleinst mogelijke deeltje in kaart te brengen. Een hele leuke puzzel, maar beide puzzels brengen u nooit daar waar u zijn moet. Om de werkelijkheid echt in kaart te brengen moeten we voornamelijk naar onszelf kijken, en de leuke contradictie die ons gegeven is maar die slechts een enkeling zal begrijpen is het volgende, ik zal hem even apart quoten zodat u er niet aan voorbij gaat. ( ow ja, u gaat altijd voorbij en wel met zo’n 300.000km/s terwijl licht het spoor is wat wij achterlaten in de ruimtetijd.. ).

Des te realistischer u bent, des te minder u in staat bent om de realiteit te bevatten. Als u denkt dat deze illusie echt is dan heeft u het mis. Het is echt een illusie.

Het is verder een heel klein stapje om tot een heel eenvoudig inzicht te komen, en met alle kennis van de wereld zult u nimmer tot deze wijsheid komen. Niets is zo vergankelijk als kennis, de eeuwigheid verbergt zich in wijsheid en kan gevonden worden in alle metaforen die de illusie van de werkelijkheid u laten zien. Als u droomt dan droomt u in metaforen, en als u wakker bent is dat eigenlijk exact hetzelfde. De realiteit is niets meer dan een hardnekkige droom waaruit u ooit zult ontwaken om wakker te worden in de volgende droom. Ha, dat klinkt weer lekker zweverig..:) En daar hou ik eigenlijk helemaal niet van, maar goed.. moet ik mijn ogen dan sluiten voor de werkelijkheid die een illusie is?

Goed, als je heel realistisch bent, en dan bedoel ik echt realistisch!, dan kunnen we eigenlijk helemaal niet bestaan. Hoe realistisch is het als ik stel dat er een oneindig grote ruimte bestaat waarin een oneindig klein stipje bestaat ( als de ruimte oneindig groot is, dan zijn wij natuurlijk oneindig klein)  waarin kleine wezentjes leven die achter een televisie op de bank zitten met een Ipad? En elke ochtend lopen die wezentjes naar de bakker en drinken koffie. Zo houden er blijkbaar ook van om elkaar de hersens in te slaan en zijn verslaaft aan olie. Ook denken ze dat ze in staat zijn om het universum in kaart te brengen, maar dat is ongeveer hetzelfde als de weg van Amsterdam naar New York te vragen aan een mier. De kans dat dat lukt is oneindig klein. 🙂

Goed, de enige overeenkomst die zowel door een mier of een mens begrepen zou kunnen worden ( en dat is wel zo eerlijk)  is dat je bij iedere actie die je teweeg brengt je in staat bent om het universum een klein beetje naar eigen inzicht in te vullen.  Heel eenvoudig eigenlijk, uw eigen bestaan in het hier en nu is exact op de plaats waar vanuit het universum telkens een stukje verder gaat. Vandaag is de grens van het universum, en uw eigen staat van bewustzijn ( en dat is de staat waarin u zich bewust bent van uw eigen moment in het “nu”) geeft aan hoe flinterdun of kort die grens eigenlijk is.

De realiteit creëren we zelf vanuit het “nu”.  En dat “nu” dat is dus de grens van het universum.  En nu verder…

 

 

 

 

 

 

 

 

De werkelijkheid is een projectie tussen uw oren, er is geen universum buiten uzelf..

Ik denk niet dat u hier iedere dag bij stilstaat. Maar alles wat u waarneemt is in feite een illusie die uw hersenen u letterlijk tussen uw oren laten zien of zelfs voelen. Uw ogen zijn in feite niets meer dan 2 antennes die straling opvangen, de hersenen verwerken deze straling naar zichtbaar beeld. Maar de afbeeldingen of beelden die u ziet zijn letterlijk een illusie van de hersenen.  Alles wat u ziet of denkt te zien ziet u letterlijk tussen uw oren. Dus hoe groot het universum dan ook mag lijken, het hele universum wat u ziet bevindt zich tussen de oren. Een knappe psychiater die dat er nog uitkrijgt. 🙂

 

 

Vreemd dat men zo vijandig reageert op een ander idee..

Het is niet anders, ik stel dat wij met 300.000km/s  verder bewegen door de ruimtetijd en dat zodra we dit niet meer doen of kunnen dat we dan eigenlijk dood zijn. We gaan dan in feite over in licht. Het is een iets andere kijk op de realiteit die niet perse goed of fout is. Het is anders. En natuurlijk hoef je dit niet met mij eens te zijn. Maar ik verplicht niemand tot iets. Maar het blijft me wel verbazen hoe men zich blijkbaar persoonlijk voelt aangevallen door mijn kijk op de realiteit die je toch nooit bij mij zult kunnen veranderen. Goed, het kan wel.. maar dan verwacht ik op z’n minst dat je middels een trappetje van een wolk komt neergedaald en een paspoort bij je hebt waarop staat dat je God bent. En zolang je dat niet kan dan hou ik het er maar bij dat God niet bestaat en dat niemand mij hoeft te vertellen wat de waarheid is. Ik schrijf uiteindelijk op wat ik geloof en waarvan ik denk dat het waar is. En al heb je alle boeken gelezen die jou allemaal vertellen wat waar is en wat niet. Ik denk wat ik denk, en niemand die me dat af kan nemen. Behalve dan die man of vrouw die nu nog op een wolk zit  en aan mij kan bewijzen dat hij of zij God is.

Het licht is de wijzerplaat van de klok waar wij langs bewegen.

Het zal de wetenschap niet zijn  ontgaan dat tijd en beweging aan elkaar gerelateerd zijn. Om tijd te meten gebruiken gebruiken we een beweging of trilling die zo constant mogelijk is of op z’n minst lijkt te zijn.  Een eenvoudige klok is in principe genoeg, op een goede klok loopt de secondewijzer met altijd exact dezelfde snelheid in de rondte over de wijzerplaat. Bij een klok met een omtrek van 1 meter gaat het uiterste puntje van de secondewijzer altijd met 1m/min in de rondte. Als we middels deze wijze naar een klok kijken kun je ook zeggen dat de snelheid waarmee tijd verloopt 1m/min is. Zodra de secondewijzer een weg heeft afgelegd rond de wijzerplaat van 60 meter, je zou dan eigenlijk een wieltje op het puntje van de secondewijzer moeten monteren, dan weet je dat er na een afgelegde weg van 60 meter een uur aan tijd voorbij is gegaan.

Tijd kun je heel goed uitdrukken in “afgelegde weg”,  en bij een constante snelheid kun je het aantal secondes wat voorbij is gegaan eenvoudig tellen door gewoon de afgelegde meters te tellen. Als je weet dat een snelheid altijd exact dezelfde is dan maakt het in wezen niets uit of je spreekt over m/s of s/m. Dan rest mij eigenlijk een aantal vragen die maar niet beantwoord worden:

Waarom mag je niet zeggen dat de snelheid van tijd gelijk is aan de snelheid van licht die wij meten?

In plaatst van een lichtsnelheid van 300.000km/s kun je ook zeggen dat tijdsverloop gelijk is aan 1s/300.000km. Als we “het licht” beschouwen als de wijzerplaat van het universum dan is het mogelijk om ons eigen bestaan in het heden, het hier en nu,  te zien als het uiterste puntje van een secondewijzer.  Is het onmogelijk om een concept te bedenken waarin tijd een snelheid heeft?